بياييم يك بار هم كه شده ما بشويم
عليرضا جعفري
اگر در صحنه نيستي هر كجا كه خواهي باش، چه به نماز ايستاده چه به شراب نشسته. (دكتر شريعتي)
اگر از خود بپرسيم چه كسي هستيم و كجا هستيم چه پاسخي داريم؟ چه جوابي داريم وقتي كه با وجدان خود تنها هستيم، در مقابل اين سئوال كه چكار مي خواهيم بكنيم؟ خوب كه چه؟!! بدنيا آمده ايم و زنده هستيم پس از چندين دهه هم از اين دنيا مي رويم. خواهش مي كنم به قسمت اخير جمله پيشين برگرديد و به آن تعمق كنيد؛ آري ما هم روزي مي ميريم. هدف اين نوشته يادآوري مرگ نيست. اما فرجام اين نگاشته رابطه تنگاتنگي با مرگ دارد اگر بدان فكر نكنيم. حال مي خواهيم به آن جواب منفي دهيم يا جواب مثبت. فقط بايد به اين پيشنهاد فكر كرد. به نظر شما مگر جاه طلبي چيز بدي است كه ما بگوييم اَخ است و ما كجا و آن كجا. صد البته منظورمان از جاه طلبي نردبان درست كردن ديگران نيست. منظورمان از جاه طلبي مچ گيري نيست. منظورمان از جاه طلبي زير آب زدن نيست. منظورمان از جاه طلبي مثل حزب باد بودن نيست و بالاخره منظورمان از جاه طلبي اين است كه وقتي با مرگ دسته و پنجه نرم مي كنيم دلمان و فكرمان راحت باشد كه كاري در اين جهان انجام داده ايم كه نه تنها مثبت باشد بلكه براي ديگران مفيد باشد. اصلاً بياييم خود خواه باشيم. ديگر نمي خواهيم بگويم منظورمان از خود خواهي چه چيزهايي نيست. بلكه فقط مي خواهم بگويم كه مگر بد است از جاي قبلي خود كمي تكان بخوريم و اندكي به بالاتر برويم. خود قضاوت كنيد آيا منفي است؟! همه اين حرفها را زدم كه بگويم بياييم فكر كنيم به جاي اينكه هر كداممان خود را در يك جزيره متروك و خالي از سكنه فرض بكنيم و افكارمان را دور خود بتنيم و ديگران را مشتي رند فرض كنيم بياييم ماهي يكبار، سالي يكبار، دوسالي يكبار چه فرقي مي كند هر مدتي كه تصميم خواهيم گرفت به هر عنواني در زمينه هاي كاري علمي، فرهنگي، ادبي، هنري و يا هر قضيه اي كه به توافق خواهيم رسيد دور هم جمع شويم. دور هم جمع شويم به تبادل انديشه بپردازيم به كارهاي شايد خارق العاده اي دست بزنيم كه هنگامي كه تنها بوديم هيچگاه به فكرمان نمي رسيد كه بتوانيم آنها را انجام دهيم. پيشنياز اين كار اين است كه اهل مطالعه باشيم. با شور كاري نكنيم بلكه با شعور كاري انجام بدهيم. چرا كه درد اين جامعه پرشور بودن آن است. من فكر نمي كنم كه سن در اين مسئله زياد مهم باشد فقط تنها چيزي كه مهم است يك فكر سالم و خلاق است. مطمئن باشيد اگر كمي با وجدانمان به واضع امر كلنجار برويم و فكر كنيم متوجه خواهيم شد كه چنين كاري شدني است. شايد هزينه اش ما را بترساند. ولي يك راه آن حق عضويت است. فوقش اين خواهد شد كه اين محفل يا انجمن تشكيل خواهد شد و ما دورادور و از طرق مختلف با يكديگر همكاري مي كنيم. حتي آنهايي كه در خارج از كشور زندگي مي كنند. پس: « بياييم يكبار هم كه شده ما بشويم
نوشته شده توسط علیرضا جعفری در پنجشنبه هفدهم آذر 1384 و ساعت 13:47