ایران :قهوه خانه بزرگ

علیرضا جعفری

تصورش را بکنید مردم یک کشور در یک قهوه خانه خیلی بزرگ لم داده اند و مشغول خوردن دیزی و چای و کشیدن سیگار و قلیان هستند. دور هم می گویند و می خندند. بی خیال کار،بی خیال خیلی از چیزهای دیگر و مدام در همان جمع های توی قهوه خانه جر و بحث بکنیم که چرا این کشور پیشرفت نمی کند اصلا چرا حقوق ماهیانه ام کفاف نمی دهد. اخر این هم شد زندگی و از این دست حرفها. بحث ما روی تعطیلات رسمی است. چندین سالی است که مد روز کشور شده که اگر یک روز تعطیل به اول هفته یا اخر هفته نزدیک باشد بین ان دو را نیز تعطیل می کنند! واقعا با این اوصاف ما می خواهیم کجا را بگیریم؟! قله قاف را یا شاید قله دماوند را؟!! نه اشتباه نکنید با این دست و دل بازیها تا پای این کوهها هم پیش نخواهیم رفت. نمی خواهم ایران را مثلا با کشورهای چون ژاپن،اروپا و غیره مقایسه کنیم که در نهایت بادی در شکم بیا ندازیم که بگوییم ما با کشورهایی خود را قیاس کنیم که امکان مقایسه داشته باشد به عبارتی قیاس مع الفارق نباشد. اری اصو لا ما ایرانی ها از این دست جوابها در استین خود زیاد داریم و این پاسخ ها را با چنان ادا واصولی بیان می کنیم که نگو. از بقال سر کوجه من و شما تا بالا. در این لحظه باز به یاد قل قل قلیان بیفتیم و دودهایی که به هوا می روند. تفریحمان نیز به همه چیزمان می اید. در این روزها بین دو تعطیلی کارخانه ها تعطیل،بانکها تعطیل و در یک کلام همه در قهوه خانه. تازه در همان زمانها یی که یک کارگر یا کارمند در کارخانه یا اداره مشغول به کار است واقعا فکر می کنید چقدر کار مفید انجام می دهد؟! در ساعات اداری یک ساعت را صبحانه می خورند،یک ساعت را با همکاران مشغول صحبت هستند، یک ساعت هم مشغول گشت و گذار در اداره یا کارخانه و شاید اگر شانس بیاوریم بقیه اش را کاری انجام بدهند. البته که امارها ساعتهای کار مفید ایرانی ها را خیلی پایین تر از انچه ما با کمال خوشبینی گفتیم اعلام می کنند. چند وقت پیش به چند روز تعطیلی پشت سر هم برخورد کردیم. زد و ما بایستی یک بسته پستی را از این نقطه کشور به ان طرف کشور می فرستادیم. قاعدتا طبق برنامه اعلام شده خود اداره پست حداکثر ظرف چهل و هشت ساعت بسته پستی البته از نوع سفارشی اش به مقصد می رسد. این بسته من دو روز پس از تعطیلات به مقصد رسید و دیگر کار از کار گذشته بود و من به مراد خود نرسیدم. حسابش را بکنید این وضع ماست. بعد ان وقت باز ما به روز های تعطیل کشور اضافه می کنیم البته تاثیر این تعطیلات را در اقتصاد بین المللی مان فا کتور گرفتم چون خارج از سواد بنده بوده و بحث در مورد ان را به اهل موضوع می سپارم. به حتم مثنوی هفتاد من می خواهد.

 

|+|